Музика

Самба

Со корени од Баија, поточно од африканските ритмови, пристигнува во Рио де Жанеиро околу 1920-тата година и сеуште е еден од најпопуларните стилови на Бразил, заедно со Samba-pagode и Samba reggae (бендот Олодум од Салвадор да Баија го прославува стилот самба-реге). Од романтични самба песни (samba-cancoes), кои се пеат во баровите до експлозивни паради со тапани кои се случуваат за време на карневалот, самбата секогаш буди пријатно и весело расположение. Самбата се развива како посебен вид на музика, на почетокот од 20-тиот век, во Рио де Жанеиро (тогашен главен град на Бразил). Во 1930-тите, група на музичари, предводени од Исмаел Силва (Ismael Silva), во соседството на Естасисио де Са (Estacio de Sa), го основаат првото самба училиште, Deixa Falar (Остави да зборува). Тие го трансформираат музичкиот жанр за да го приспособат на карневалската парада. Во оваа декада, радиото ја зголемува популарноста на жанрот низ целата земја и со поддршка на националистичката диктатура на Гетуљо Варгас (Getulio Vargas), самбата станува "официјална музика" на Бразил.

Пејачка на Ахе музика - Даниела Меркјури (Daniela Mercury)

Во наредните години, самбата се развива во повеќе правци, од нежната самба-канкао (samba-cancao) до тапанарски оркестри кои го прават саундтракот на карневалската парада. Еден од овие нови стилови е боса нова (bossa nova), создадена од белци кои ѝ припаѓаат на средната класа. Популарноста на стилот постепено се зголемува, со работата на Жоао Илберто (Joao Gilberto) и Антонио Карлос Жобим (Antonio Carlos Jobim). Во шеесетите години, Бразил е политички поделен и левичарските музичари на боса нова (bossa nova) започнуваат да го намамуваат вниманието на музиката направена во favelas (сиромашни квартови). Во овој период се откриваат многу познати уметници. Имиња како Картола (Carlota), Нелсон Кавакино (Nelson Cavaquinho), Вела Гарда да Портела (Velha Guarda da Portela), Зе Кети (Ze Keti) и Клементина де Хесус (Clementina de Jesus) ги снимаат своите први албуми. Во седумдесетите години, самбата се враќа на радијата. Композитори и пејачи како Мартино да Виља (Martinho da Vila), Клара Нунес (Clara Nunes) и Бет Карвало (Beth Carvalho) доминираат на хит парадата.

На почетокот од осумдесетите години, откако самбата се дислоцира во подземјето, што се должи на стилови како диско стилот и бразилскиот рок, таа повторно се појавува во медиумите со музичко движење создадено во предградијата на Рио де Жанеиро. Се работи за пагода (pagode), обновена самба, со нови инструменти, на пример бањо (banjo) и тантан (tantan), како и нов јазик кој е повеќе популарен и во кој доминира сленгот. Најпознати имиња се Зека Пагодино (Zeca Pagodinho), Алмир Гинето ( Almir Guineto), Групо Фундо де Кинтал (Grupo Fundo de Quintal), Хорхе Арагао (Jorge Aragao) и Ховелина Перола Негра (Jovelina Perola Negra). Разни самба училишта се основаат низ Бразил. Самба училиштето ги комбинира танцувањето и забавувањето во ноќен клуб со збирното место на општествен клуб и ставот на заедницата во врска со волонтерските групи. За време на спектакуларниот карневал во Рио, познати самба училишта парадираат во Самбодромо (Sambodromo). Настан кој не смее да се пропушти.

Ахе

Ахе (аxе) не се однесува конкретно на некој стил или музичко движење туку повеќе се однесува на употребливо брендовско име кое ги обединува уметниците од Салвадор (Salvador), кои прават музика во бразилски, карибски и африкански ритмови со поп-рок пресврт, што придонесува за нивниот успех на бразилските хит паради, почнувајќи од 1992 година. Ахе (аxе) претставува ритуален поздрав кој се употребува во склоп на религиите Кандомбле (Candomble) и Умбанда (Umbada) и има значење на "позитивна вибрација". Зборот музика се припојува на Ахе, кој се користи како сленг во рамките на локалниот музички бизнис, од страна на еден новинар со намера да создаде омаловажувачки термин за претенциозниот стил на тацување.

Даниела Меркјури (Daniela Mercury) започнува да се прославува како пејачка во Рио и Сао Паоло, сè што води потекло од Салвадор се етикетира со Ахе музика. Наскоро, уметниците забораваат на потценувачкото потекло на овој термин и започнуваат да ги користат неговите предности. Саундтракот на карневалот во Салвадор, форсиран од страна на медиумите, брзо се распространува низ целата земја (преку карневалските забави во мртвата сезона), зајакнувајќи ги нејзините индустриски потенцијали и исфрлувајќи хитови низ целата година во 90-тите.

Тестирани според интензитетот на карневалската динамика, Ахе песните остваруваат комерцијален успех во Бразил во текот на минатата декада. Особено поволна за уметниците од Баија е 1998 година : вклучувајќи ги Даниела Меркјури (Daniela Mercury), Ивет Сангало (Ivete Sangalo), Чиклет ком Банана (Chiclete com Banana), Аракету (Araketu), Чеиро де Амор (Cheiro de Amor) и Е о Чан (E o Tchan) кои продале над 3,4 милиони плочи.

Карневалот на Бразил (според Гинисовата книга на светски рекорди, градот Салвадор е домаќин на најголемата улична забава во светот) е фестивал кој се одржува еднаш годишно, четириесет и шест дена пред Велигден. Во одредени денови од Големиот пост, римокатолиците и некои други христијани се апстинираат од конзумирање на месо и живина па оттука и терминот "карневал" од "carnelevare" што значи отстранување (буквално, "воздигнување") на месото.^[1] Се верува дека карневалските прослави водат потекло од паганскиот фестивал на Сатурналија (Satirnalia), кој прилагоден на христијанството, претставува збогување со лошите навики во периодот на верска дисциплина со цел да се практикува покајание и подготовка за Христовата смрт и воскресение.

Карневалот на Рио де Жанеиро

Ритамот, учеството и костимите се разликуваат од еден до друг регион на Бразил. Во североисточните градови Рио де Женеиро и Сао Паоло, огромни организирани паради се предводени од страна на самба училишта. Овие официјални паради се наменети за јавно следење, додека помалите паради ("blocos"), кои овозможуваат учество на јавноста, можат да се сретнат во други градови. Североисточните градови Салвадор (Salvador), Порто Сегуро (Porto Seguro) и Ресифе (Recife) имаат организирани групи кои парадираат низ улиците а публиката има директна интеракција со нив. Овој карневал е под силно влијание на африканско-бразилската култура. Народните толпи го следат текот на trio electricos (електричното трио) низ градските улици. Исто така, во североисточниот дел, карневалот на Олинда (Olinda) се одликува со оригинални карактеристики, од кои дел се резултат на влијанието на венецијанскиот карневал, во комбинација со културните отсликувања на локалниот фолклор.

Карневалот е најпознатата прослава во Бразил и прерасна во настан од широки размери. Останатите активности во земјата целосно преминуваат во сенка речиси една недела, додека веселбите се интензивни, ден и ноќ, обично во крајбрежните градови. Потрошувачката на пиво изнесува 80% од годишната потрошувачка на истото а туризмот пречекува 70% од вкупниот број на посетители годишно. Владата покренува распределба на презервативи и отпочнува кампањи за подигнување на свеста во овој период, со цел да се спречи ширењето на СИДАТА.

Styles by state



Rio de Janeiro
  The Carnival in Rio de Janeiro is a world famous festival held before Lent every year and considered the biggestcarnival in the world with two million people per day on the streets. The first festivals of Rio date back to 1723.
  In the late 19th century, the cordões (literally "cords", laces or strings in Portuguese) were introduced in Rio de Janeiro. These were pageant groups that paraded through city avenues performing on instruments and dancing. Today they are known as Carnaval blocos (blocks), consisting of a group of people who dress in costumes or special T-shirts with themes and/or logos. Blocos are generally associated with particular neighborhoods; they include both a percussion or music group and an entourage of revelers. They eventually became the "fathers" of what everyone today knows as the famous and internationally renowned samba-schools in Brazil. Samba-schools (not only in Rio de Janeiro, but in São Paulo and several other cities) are the cultural epicenter of the Brazilian carnival, in terms of the "parading style". The first registered samba-school was called "Deixa-falar", but disappeared later and the first official samba-school contest happened in 1929, with only three groups, and "Oswaldo Cruz" group won the competition, with a samba written by Heitor dos Prazeres. GRES Estação Primeira de MangueiraGRES Estação Primeira de Mangueira Samba-School, represented by Cartola, and Estácio de Sá samba School, represented by Ismael Silva, were the other 2 contestants. Eventually, "Oswaldo Cruz" became, GRES Portela Samba School, the greatest winner of Rio's Carnival with 21 Titles. Although many Brazilians tend now to favor other forms of national music culture to that of Rio's samba schools, the carnival of Rio de Janeiro remains the national festival par excellence, and the samba of Rio de Janeiro continues to be an agent of national unification.

Carnaval blocos, also known as Blocos de Rua ("Street Blocks") occur in nearly every neighborhood throughout the city and metropolitan areas, but the most f amo us are th e ones in Copacabana, Ipanema,  Leblon,  Lagoa, Jardim Botânico, and in downtown Rio. Organizers often compose their own music themes that are added to the performance and singing of classic "marchinhas" and samba popular songs. "Cordão do bola preta" ("Polka Dot Bloco"), that goes through the heart of Rio's historical center, and "Suvaco do Cristo" (Christ's statue armpit, referring to the angle of the statue seen from the neighborhood), near the Botanical Garden, are some of the most famous groups. Monobloco has become so famous that it plays all year round at parties and small concerts.

     Bahia style

    There are several major differences between Carnival in the state of Bahia in Northeastern
Brazil and Carnival in Rio de

Janeiro. The musical styles are

different at each carnival; in Bahia there are many rhythms, including samba, samba-reggae,axé, etc., while in Rio there is the multitude of samba styles: the "samba-enredo", the "samba de bloco", the "samba de embalo", the "funk-samba", as well as the famous "marchinhas" played by the "bandas" in the streets.

In the 1880s, the black population commemorated the days of Carnival in its own way, highly marked by Yoruba characteristics, dancing in the streets playing instruments. This form was thought of as "primitive" by the upper-class white elite, and the groups were banned from participating in the official Bahia Carnival, dominated by the local conservative elite. The groups defied the ban and continued to do their dances.

By the 1970s, four main types of carnival groups developed in Bahia: Afoxês, Trios Elétricos, "Amerindian" groups, and Blocos Afros. Afoxês use the rhythms of the African inspired religion, Candomblé. They also worship the gods of Candomblé, called orixás. An Electric Trio is characterized by a truck equipped with giant speakers and a platform where musicians play songs of local genres such as axé. People follow the trucks singing and dancing. The "Amerindian" groups were inspired by Western movies from the United States. The groups dress up as Native Americans and take on Native American names. Blocos Afros, or Afro groups, were influenced by the Black Pride Movement in the United States, independence movements in Africa, and reggae music that denounced racism and oppression. The groups inspired a renewed pride in African heritage.

Today, Bahia's carnival consists mostly of Trios Elétricos, but there are still Blocos Afros and Afoxês. Every year, about half a million tourists are attracted to Salvador. It's also possible to watch everything from the Camarotes (ringside seats) spread out along the way, offering more comfort to the visitors.

Other events are more closely related to carnival and happen a few days before this official opening. The most traditional is the nomination party of the Carnivals Queen and King Momo for that year. Moreover, the ensaios de carnaval (English: carnival rehearsals) have become a new tradition since the 1990s. Typically, these are private events with informal presentations from the artists that will perform in the carnival.
The official carnival opening in Salvador happens in the Thursday immediately before the Ash Wednesday. That is, it happens exactly one day before the traditional carnival calendar, on Friday. The anticipation happens for commercial reasons only. The opening ceremony follows the tradition as in the rest of Brazil: there is a ceremonyclass white elite, and the groups were banned from participating in the official Bahia Carnival, dominated by the local conservative elite. The groups defied the ban and continued to do their dances.

By the 1970s, four main types of carnival groups developed in Bahia: Afoxês, Trios Elétricos, "Amerindian" groups, and Blocos Afros. Afoxês use the rhythms of the African inspired religion, Candomblé. They also worship the gods of Candomblé, called orixás. An Electric Trio is characterized by a truck equipped with giant speakers and a platform where musicians play songs of local genres such as axé. People follow the trucks singing and dancing. The "Amerindian" groups were inspired by Western movies from the United States. The groups dress up as Native Americans and take on Native American names. Blocos Afros, or Afro groups, were influenced by the Black Pride Movement in the United States, independence movements in Africa, and reggae music that denounced racism and oppression. The groups inspired a renewed pride in African heritage.

Today, Bahia's carnival consists mostly of Trios Elétricos, but there are still Blocos Afros and Afoxês. Every year, about half a million tourists are attracted to Salvador. It's also possible to watch everything from the Camarotes (ringside seats) spread out along the way, offering more comfort to the visitors.

Other events are more closely related to carnival and happen a few days before this official opening. The most traditional is the nomination party of the Carnivals Queen and King Momo for that year. Moreover, the ensaios de carnaval (English: carnival rehearsals) have become a new tradition since the 1990s. Typically, these are private events with informal presentations from the artists that will perform in the carnival.
The official carnival opening in Salvador happens in the Thursday immediately before the Ash Wednesday. That is, it happens exactly one day before the traditional carnival calendar, on Friday. The anticipation happens for commercial reasons only. The opening ceremony follows the tradition as in the rest of Brazil: there is a ceremony where the city major gives a symbolic key of the city to the King Momo, who declares that carnival celebrations are officially opened. Parades happen already in the Thursday early evening. The parades and other events happen during the six official days of carnival for an average of 16 hours a day. The parade order for the blocks is defined by the city municipality to start and to finish, and delays may result in fines. The components of a block have a predefined meeting time in the beginning of their, called concentração (English: concentration). After the parade ends its official track, the trio elétricos go to a special place called dispersão (English: dispersion), where there is no longer separation between member of the block and the audience. It is not infrequently that artists that where playing in the parade extend there their presentations at the dispersion area. 

Карневалот во Бразил

                                                         Brazilian carnival

    Rhythm, participation, and costumes vary from one region of Brazil to another . In the southeastern cities of Rio de Janeiro, São Paulo and Vitória, huge organized parades are led by samba schools. Those official parades are meant to be watched by the public, while minor parades ("blocos") allowing public participation can be found in other cities. The northeastern cities   of  Recife,  Olinda,  Salvador  and Porto Seguro have organized groups parading through streets, and public interacts directly with them. This carnival is also influenced by African-Brazilian culture. It is a six-day party where crowds follow the trios elétricos through the city streets, dancing and singing. Also in northeast, Olinda carnival features unique characteristics, heavily influenced by local folklore and cultural manifestations, such as Frevo and Maracatu.

The Carnival of Brazil is an annual Brazilian festival held between the Friday afternoon (51 days before Easter) and Ash Wednesday at noon, which marks the beginning of Lent, the forty-day period before Easter. On certain days of Lent, Roman Catholics and some other Christians traditionally abstained from the consumption of meat and poultry, hence the term "carnival," from carnelevare, "to remove meat.

The typical genres of music of Brazilian carnival are, in Rio de Janeiro (and Southeast Region in general): the samba-enredo, the samba de bloco, the samba de embalo and the marchinha; in Pernambuco and Bahia (and Northeast Region in general) the main genres are: the frevo, the maracatu, the samba-reggae and Axé music.

Carnival is the most famous holiday in Brazil and has become an event of huge proportions. Except for industrial production, retail establishments such as malls, and carnival-related businesses, the country unifies completely for almost a week and festivities are intense, day and night, mainly in coastal cities. Rio de Janeiro's carnival alone drew 4.9 million people in 2011, with 400,000 being foreigners.
Arguably, this cultural manifestation could be historically traced to the Portuguese Age of Discoveries when their caravels passed regularly through Madeira, a territory which already celebrated emphatically its carnival season, and where they were loaded with goods but also people and their ludic and cultural expresions.

Street carnival
  As the parade is taking place in the Sambadrome and the balls are being held in the Copacabana Palace and beach, many carnival participants are at other locations. Street festivals are very common during carnival and are highly populated by the locals.^[2] Elegance and extravagance are usually left behind, but music and dancing are still extremely common. Anyone is allowed to participate in the street festivals. Bandas and blocos are very familiar with the street carnival especially because it takes nothing to join in on the fun except to jump in. One of the most well known bandas of Rio is Banda de Ipanema. Banda de Ipanema was first created in 1965 and is known as Rio’s most irreverent street band.

Incorporated into every aspect of the Rio carnival are dancing and music. The most famous dance is carnival samba, a Brazilian dance with African influences. The samba remains a popular dance not only in carnival but in the ghettos outside of the main cities. These villages keep alive the historical aspect of the dance without the influence of the western cultures.